تکلیف درس سوم_فرشته

اگه مث هر آدم سالم و طبیعی دیگه ای، هری پاتر خونده باشید، احتمالا یک جایی وسط ماجراهای هری با اژدهای شاخدم مجارستانی و کلاسهای تغییر شکل پروفسور مکگونگال، از خودتان پرسیدید که آیا ایران هم مدرسه آموزش جادوگری داره یا نه؟ خود جی کی رولینگ که در کتاب «کوییدیچ در گذر زمان»، غیرمستقیم اشاره کرده لااقل وزارت جادوگری را در ایران داریم و تازه، جای جاروی پرنده، این دور و اطراف قالیچه پرنده پیدا میشه!

محل مدرسه علوم و فنون جادویی ایران هم که به لطف ارتفاعات و جغرافیای متنوع کشور خیلی جاها میتونه باشه. ولی اصلا بیایید کمی عمقیتر به قضیه نگاه کنیم و ببینیم که آیا سابقهای از جادو و جادوگری در ایران هست؟

پس لازمه در تاریخ ایران برگردیم به عقب. راستش سخت میشه جادو پیدا کرد و منابعمون برای مطالعه بسیار محدود و ناقصه هرچند که باید گفت خود کلمه جادو در انگلیسی (magic) از کلمه یونانی مگیا (Mageia) آمده است.

درباره جادوی این دوران، هم منابع زیادی داریم و هم تنوع خوبی. منابع شامل کتابهایی مثل مقدمه ابن خلدون، غایهالحکیم از (احتمالا) ابوالقاسم مجریطی، رسائل اخوانالصفا، خواصالحروف ابن مسره، آثار کیمیاگری از افرادی مثل جابربن حیان و خیلی کتابها و رسایل دیگر میشن. اخوانالصفا بین اینها مخصوصا خیلی مدیون ایرانیهاست.

کسی درست نمیدونه این جماعت از کجا پیداشون شد و اصالتا اهل کجا بودند، ولی میدونیم که در عراق و بصره و در حوالی قرن چهارمه.ق فعالیت داشتند، اسماعیلی بودند و ایرانیان زیادی مثل ابوحیان توحیدی از اعضای بلندمرتبه بودند. بااینحال، به دلایل مرموزی، سلسله مراتب و تشکیلات و اسم و رسم اعضای اخوانالصفا از جماعت ماگل و غیرجادوگر مخفی نگاه داشته میشد. همین اخوانیان بودند که دایرهالمعارف بزرگی در 52 رساله نوشتن که از قضا در بعضیهاشون به جادو هم اشاراتی شده و اصلا یکیشون اختصاص به جادو داره و بخش زیادی از اطلاعات ما درباره این دست از جادوها از اینجا میآید.

باتچکر از مطالعتون